Beyond the Bloody Bridge

Moen's Journaal II

Mito, Miel en haar Fikkie, Makker en ik Moen zijn op het dak geklommen. Jammer dat het donker is. Kan nog steeds niets zien van de omgeving. Er zit een groot gat in het dak en Mito wil langs het touw naar beneden klimmen. Het laatste stuk gaat HEEEL snel, maar gelukkig had hij zich niet al te erg verwond. Toen gooide Miel ook nog haar Fikkie naar beneden en Mito moest het opvangen. Daarbij hebben ze zich allebei ook nog bezeerd. Daarna klom/viel Miel naar beneden. Ik dacht; “laat ik maar wat voorzichtiger zijn” en knoopte het touw om mijn middel. Ik vroeg of makker me kon laten zakken. Gelukkig was hij daar sterk genoeg voor. Toen ik halverwege hing te bungelen zag ik tot mij grote verbazing dat er een stevig gevecht gaande was. Miel, Fikkie en Mito waren in gevecht met een paar ijzeren honden. Vreemd genoeg hadden Makker en ik daar niets van gehoord. Gelukkig had ik mijn kruisboog vast en ik schoot snel een pijl af op een van de honden. Nou, dat valt niet mee als je aan een touw hangt te bungelen. Mito moest al snel het onderspit delven en viel op de grond. Miel en Fikkie vochten wanhopig door, maar ook die zouden dit niet lang meer vol houden. Terwijl ik nog een pijl afschoot riep ik naar Makker dat hij mij kon laten zakken als het te zwaar werd. Dat deed hij meteen, waarna hij zelf in een keer naar beneden sprong en de dichtstbijzijnde hond een klap op zijn kop gaf. Ik kon in het halfdonker nog net de deur onderscheiden en rende er op af in de hoop Slome Slaapkop en pony binnen te laten. Dat lukte pas toen Miel ook kwam helpen. We maakten de deur vrij van puin en schoven de grendels weg, waarna als eerste pony binnen kwam stuiven. Met gevelde speer stoof hij op een hond af, maar in zijn opwinding liep dat helemaal mis, waarna de hond hèm te grazen nam. Daar lag onze held, badend in zijn eigen bloed, alweer bewusteloos te wezen. Gelukkig hadden we Makker nog. Hij schakelde met nog een welgemikte klap een hondebeest uit. Als een dolle stier kwam daar, met bloeddorst in zijn ogen en Cuthbert in zijn hart een schuimbekkende Hater Bromsnor aangestormd. Ook hij schakelde een hond uit.

Toen het stof van het gevecht neerdaalde, konden we de trieste balans opmaken. Mito en Black bewusteloos en Hater op sterven na dood. Ook Miel had de nodige verwondingen opgelopen. Makker en ik waren er nog het beste vanaf gekomen. Toen Miel en ik rond keken in de ruimte [met dank aan Fikkie voor het licht] vonden we een hoop wapens. Klaarblijkelijk was het gebouw een smidse geweest. Ik heb een mooie nieuwe rapier van Miel gekregen.

Na het nodige oplapwerk van Miel, ging iedereen maar weer eens slapen. Ik zou de wacht houden want ik was nog kei-fit. Ik verveelde me wel kapot. Na mijn mooie nieuwe rapier grondig gepoetst te hebben, dacht ik aan mijn dure touw en vond het zonde dat te laten hangen. Ik besloot in het touw te klimmen, het los te maken van de schoorsteen en het er dan los omheen te slaan. Als ik dan beide uiteinden in mijn handen zou houden en voorzichtig weer af zou dalen, kon ik alle touwen weer terughalen. Het is me wel gelukt, maar helemaal zonder kleerscheuren ben ik er niet van af gekomen. Mijn handen zijn geschaafd aan het touw en ik heb erge spierpijn.

We hebben besloten om nu maar goed te rusten tot Miel en de tijd alle wonden weer geheeld hebben. Daarna gaan we verder……

Comments

Anktilas

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.